3.3.09

Terug naar de Kust

Ik weet niet wat het is, maar er is iets mis. Hoe zou dat komen?

Dirk Scheringa is beschikbaar. Pak van mijn hart. De self-made bankier en baas van aanstaand landskampioen AZ werpt zichzelf op als crisisminister en zegt Nederland binnen 12 maanden uit het slop te kunnen trekken. En waarom ook niet? Scheringa is van de eenvoud en eenvoud is wat we willen. Bananasplit en Dik Voormekaar floreren, terwijl Maggie MacNeal de handen weer op elkaar krijgt met Terug naar de Kust. Die kust staat uiteraard symbool voor alles wat verloren is gegaan: onschuld, 15 miljoen mensen, leggings, John Leddy en geruite tafelkleden.

Scheringa snapt dat. De reclames voor zijn leningen bewijzen het keer op keer. Gewone mensen met gewone wensen. Nieuwe auto, nieuwe badkamer; het zijn zaken waar je récht op hebt. En zonder teveel poespas aub. De spotjes hebben bovendien een irritatiefactor die hoog genoeg is om de aan ergernis verslaafde Nederlander zijn dagelijkse portie tenenkrommen te bezorgen. Gouden formule.

Zijn voorgestelde maatregelen zijn al even simpel: geen bonussen meer, de partijpolitieke belangen moeten het raam uit en het onslagrecht versoepelt. Het klinkt te mooi om waar te zijn, maar proberen kan nooit niet geen kwaad. 1, 2, 3: Crisis weg! Het zou wakker Nederland steunen in de gedachte dat het verleden daadwerkelijk nog te reanimeren is.

Zeg mij of ik 't ooit weer vind.
Mist en regen, westenwind.
Zeg mij of ik 't ooit weer vind.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten