De mug op de Herriestopper

Muggen dus. Van die kleine kutbeestjes die je biologische klok naar believen om zeep helpen. Een paar maanden geleden ben ik volledig lekgeprikt, maar daarna liet het muggenvolk me collectief met rust. Al snel kreeg ik hoop dat ze me niet meer moesten, dat ze me zagen als een afgelebberde boterham die met alle pindakaas van de wereld niet meer op smaak te brengen was. Tot afgelopen woensdag. Tussen de twee warmste dagen van 2009 zat een ware Night of Terror.

Willekeurige Nederlander: ‘Nah, weet je, geprikt worden door die beesten vind ik nog niet eens zo erg, ik bedoel, dat jeukt een beetje, maar goed, no biggie, nee, het is dat GEZOEM ’s nachts waar je zo gek van wordt!’ Dat klopt, willekeurige Nederlander, maar eigenlijk is dat gezoem ook niet eens het ergste. Het ergste is dat je gaat liggen wáchten op dat gezoem. Althans, ik ga liggen wachten op dat gezoem. Zodra ik weet dat er zich één of meerdere muggen in de kamer bevinden, verstijf ik. Na het eerste ‘ZZZzzzziaw’ langs mijn oor, kan ik alleen nog maar aan muggen denken.

Zo ook afgelopen woensdag. Ik lag nog niet onder mijn veel te warme deken of het concert begon al. Eerst probeerde ik het bestaan van de mug nog hardnekkig te ontkennen, maar daar trok het beest zich niets van aan. Binnen een kwartier was ik klaarwakkerder dan ik overdag meestal ben. Ook de veel te warme deken over mijn oren trekken bleek niets op te lossen. Ik hoorde die bloedzuiger nog steeds en begon enorm te zweten. Daar lag ik: gefrustreerd, wakker en zeiknat.

Plotseling bedacht ik me dat ik misschien nog wel ergens Herriestoppers had, van die oordopjes die zo heerlijk opzwellen in je oor nadat je ze tussen wijsvinger en duim tot een smalle cilinder hebt gekneed. Ik doorzocht mijn kasten en vond uiteindelijk één Herriestopper, ongebruikt zo te zien. Goed, op mijn zij slapen dan maar. Met één oor diep in het kussen gedrukt en één oor vakkundig van de buitenwereld afgesloten, probeerde ik opnieuw in slaap te komen. Het was inmiddels 03.30.

Herriestoppers ‘brengen omgevingsgeluid terug tot een aanvaardbaar niveau’, aldus de Herriestoppers zelf. Ik ben het daar niet mee eens. Net toen ik eindelijk wat suffer werd, hoorde ik dat kutbeest dwars door het oordopje heen. Twee minuten later leek het plotseling alsof er een kleine vibrator in mijn oor werd geduwd. Ik vermoed dat de mug op de Herriestopper was geland en vanuit dit basiskamp plannen voor de toekomst maakte.

Woest sloeg ik de dekens van me af. Ik ijsbeerde wat door de kamer en na een korte afkoeling op mijn balkon probeerde ik de mug te vangen. Een wanhoopsmaatregel, want iedereen weet dat muggen overschakelen op Stealth Mode zodra je het licht aandoet. Ze verdwijnen volledig van de radar. Toen ik op bed lag met de elektrische mepper in mijn hand, gebeurde er dan ook niets. Ik werd alleen wat slaperig. Maar toen ik het licht uitdeed, was de mug direct weer present. *Klak*, ZZZZ, *Klik*, …, *Klak*, ZZZZ, Klik, ….

Bij het ochtendgloren strompelde ik opnieuw naar mijn balkon en keek met toegeknepen ogen naar de eerste stralen zon. Ik zou de rest van de dag doorbrengen als een zombie.

Epiloog: Donderdagavond smeerde ik Dreft Citroen op mijn oren. Heerlijk geslapen.