En hij begon zowat in mei. Het cliché wil dat zomers voorbij zijn voor je er erg in hebt en het cliché krijgt altijd zijn zin. Dinsdag is het 1 september en dus herfst. Oprotten met die astrologische seizoenen, september is herfst, dat weet zelfs het KNMI. Ik ken ook niemand die het 10 maart nog winter vindt. Eenvoud hebben we nodig. December t/m februari: winter, maart t/m mei: lente, juni t/tm augustus: zomer, september t/m november: herfst. Afgesproken? Mooi.
September is de maand waarin blijkt welke zomerverhalen komkommers waren en welke de herfststormen overleven. Weten we over drie maanden nog wie Laura Dekker was? Met wie dronk Obama ook alweer een biertje in zijn achtertuin? Herinneren we ons dat de PVV er tijdelijk wat minder voor stond in de peilingen omdat Geert even uit beeld verdween? Leeft de economie echt op of blijkt de V-recessie toch een W, de gevreesde double-dip? In de zomer is dat soort zaken lastig in te schatten. Verblind door zon en optimisme lijkt de wereld mooier en onschuldiger dan hij is, tot de herfst ons weer keihard op feiten wijst die in de lente ook al duidelijk waren.
September is ook de maand waarin ‘alles weer op gang komt’, zoals ik dat een mevrouw bij de supermarkt hoorde zeggen. Scholen beginnen weer, toneelverenigingen werven nieuwe leden, fitnessclubs krijgen volgetapaste vakantievierders over de vloer en Matthijs van Nieuwkerk staat al weken voor de spiegel om zijn roestig geworden Blue Steel te oefenen.
Het heeft iets treurigs, die overgang van zomer naar herfst. Ik heb wekenlang stil gehouden dat ik in het park eind juli al de eerste bladeren naar beneden zag dwarrelen, maar inmiddels kan ik er niet meer omheen. De lucht is zwanger van herfst en de avondkou koeler dan voorheen. Velen doen krampachtige pogingen om dat ‘lekkere vakantiegevoel’ dit jaar nu écht vast te houden en ook dit jaar zal dat weer grandioos mislukken. De koffers zijn leeg, kantoren stromen vol. Een heel gelukkig 2009/2010 gewenst.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten