Marokko (1/3)

Toen ik twee jaar geleden in Madaba, Jordanië was, vroeg ik aan een vader en zijn twee kinderen of ik ze op de foto mocht zetten. De vader was zo trots als een pauw en poseerde gewillig met zijn kroost. Daarna bood ik hem onhandig wat geld aan. Hij weigerde resoluut en leek een beetje beledigd, al deed hij zijn uiterste best om dat te verbergen. In Marokko is men beledigd als je geen geld aanbiedt na het verlenen van welke dienst dan ook. Beter kan ik het verschil tussen de landen niet karakteriseren.

Mijn trip begon in Casablanca, een nogal grauwe havenstad die toeristen weinig te bieden heeft. Dat wist ik, maar toch ben ik blij dat ik er geweest ben.Tijdens een twee uur durende wandeling door het commerciële en industriële centrum zag ik een stad die een uitloper lijkt (nee, is) van Europa, een waar business centre waar men druk is met geld verdienen en die enkele verdwaalde buitenlander compleet negeert. Op een bepaald moment kwam ik per ongeluk in de haven terecht en liep tussen containers, heftrucks en kranen. Later die dag bezocht ik de Ville Nouvelle, waar brede boulevards en hippe boetiekjes heel hard ‘Parijs’ schreeuwen, maar dan zonder de fraaie monumenten. De enige echte ‘attractie’ van Casablanca is de moderne, enorme Hassan II Moskee, compleet met vloerverwarming en uitschuifdak. Het heeft allemaal weinig te maken met wat veel mensen het echte Marokko noemen, maar het is anno 2009 net zo goed onderdeel van het land als de nauwe straatjes van welke oude Medina dan ook.

De hoofdstad van Marokko, Rabat, is veel fraaier dan Casablanca. Dit is een metropool op zakformaat, met een mooie kustlijn, een vriendelijke Medina en een statige Ville Nouvelle. En hoewel ik hier voor het eerst kennis maakte met het fenomeen ‘Hoi, ik ben je gids, al heb je daar niet om gevraagd’ zijn de mensen over het algemeen erg vriendelijk.

De belangrijkste reden om Rabat te bezoeken is Chellah. Deze oude Romeinse (en later Islamitische) vesting was ooit van groot belang in de regio. Het gelijktijdig opgekomen Salé groeide door tot een belangrijke zusterstad van Rabat, maar Chellah werd verlaten. Nu ben ik gek op verlaten steden en Chellah komt hoog binnen in mijn imaginaire top-10. Honderden ooievaars hebben zich genesteld in de bossen rond de stad en zorgen voor een prachtig geluid terwijl je rondwaalt tussen de ruïnes.